Nerede mutlu olsak?
Nasıl mutlu olsak?
Ne zaman gelecek mutluluk?
Yaşadığımız sürece bu konu hep gündemimizde. Değerlendirmeler, ölçümler yapar, az ya da çok mutlu, aşağı yukarı mutlu veya mutsuz olduğumuzu varsayarız. Belki en son mutlu olduğumuz hâlin anısı canlanır ya da olası gelecek mutluluklara dair bir hayal belirir gözümüzde …

Bazen sahip olduklarımızla ölçeriz, bazen de isteklerimizin, beklentilerimizin gerçekleşme oranıyla bakarız mutluluğa. Ya da sevdiğimize kavuşmanın hayalidir o. Amaçlarımızla birlikte gözden geçiririz mutluluk tahminlerimizi. Bir hesaptır adeta. Elde edilen sonuca göre o anki mutluluğumuz belirlenir.

Robert Frost bu hesaba dair şöyle der:

Mutluluk öyledir ki uzunluğu eksik olanı yükseklik ile telafi eder.

Felsefe, varlıkbilim, psikoloji, maneviyat ya da bugünün deyimiyle spiritüalitenin de üzerinde çok durduğu bir konu mutluluk. Yunan felsefesinde mutluluk için kullanılan kelime Eudaimonia (Eu: iyi, Daimõn: ruh). Eudaimonia, erdem anlamına gelen Aretê kelimesi ile beraber kullanılıyor. Democritus’a göre “ Mutluluk, sahip olunanda değil, ruhta yaşar. ” Sokrates’e göre

Erdem, mutluluk amacının aracıdır. Erdemli insan ruhen yükselmeye çalışan, en mutlu insan da yükseldiğini duyandır.

Aristo ise mutluluğu şöyle tarif eder:

Nasıl ilkbaharı yapan yalnızca bir kırlangıç ya da ılık güneşli bir tek gün değilse insanı mutlu yapan da tek bir an
ya da sadece bir kısa gün değildir.

Psikoloji bilimi ise mutluluğu şöyle tanımlıyor :

Hedonistik zevklerin ötesinde, değerlerine uygun yaşanmışlığın getirdiği kendinden hoşnutluk hâli; kişinin amaçları uğrunda kazandığı anlamdır mutluluk.

“ İnsanın, hayatın hangi evresinde olursa olsun, bir ya da birden çok amacının olması ve bu uğurda çabalıyor olması kendisine anlam ve mutluluk getirir ” der positif psikoloji alanında çalışmalarıyla tanınmış Martin Seligman.

Diğer yandan olaylara, başımızdan gelen geçene ve elde olanlara bakış açımız da mutluluğumuzu etkiler. The How of Happiness  (Mutluluk Nasıl Olur) kitabıyla tanınmış Sonia Lyubomirsky, uzun soluklu araştırmalarında bulduğu mutluluk kaynaklarını şöyle açıklar :

50 % genetik
10 % hayat koşulları
40 % niyete bağlı

Bu bulgulara göre farkında olduğumuz her an mutluluğumuzu % 40 arttırmak mümkün. Nasıl mı ? Kendimize telkinle, her şeyde bulunan iyi tarafı görmekle ve eldekilerden hoşnut kalmakla mümkün olabilir.

Bundan 800 yıl kadar önce Mevlânâ, mutluluğu bâki kılmanın sırrını ustaca anlatmış :

Gönlünü hoş tut sen sabreden erer,
Sevenlerin duası heryerde geçer,
Mutsuzluk dediğin durmaz gider,
Dönecek devrandan şüphen mi var?

Duygu Bruce